hartjes voor Valentijn

Er zijn soms van die dingen, die je eens gedaan wilt hebben. 

Dingen waarvan je benieuwd bent of het echt zo leuk is als het eruit ziet.

Soms zijn er ook dingen, waarvan je best weet dat iemand je allang voor is geweest, maar waar je toch een hele nacht van wakker kan liggen. En dan niet van ellende, maar van pure opwinding, omdat je het zo'n geweldig leuk idee vindt. En omdat je bijna niet kan wachten om het ècht te gaan doen.

Nou.... 

Zó briljant en geweldig is mijn plannetje nou ook weer niet, maar leuk om te doen is het wel! 

Je hebt niet meer nodig dan een canvas schildersdoek en borduurgaren (beide van de Action). 

Dan bedenk je een leuk patroon (of zoek op internet) en teken dat uit op blokjespapier. 

Hou het groot en minimaal, niet teveel details maar meer de grove lijnen.

In het kader van Valentijnsdag heb ik een hartje gemaakt, maar je kan natuurlijk ook een uiltje voor de kinderkamer, een giga-roos op groter doek of een hertenkop op een rechthoekig doek maken.

Het patroon plak je op de achterkant van het schildersdoek en vervolgens prik je de gaatjes voor de kruisjes door het papier en het schilderijtje. Niet vergeten om het patroonpapier erachter vandaan te halen voordat je het hartje met kruissteken op het doek borduurt. Netjes afhechten aan de achterkant en klaar is je schilderijtje.

Fijne Valentijnsdag!

(Wij vieren dan de 18e verjaardag van Oudste, da's eigenlijk stiekem veel leuker!)

Kapla-kopie

Kapla, maar dan zelfgemaakt. Een stuk goedkoper maar minstens zo leuk. Jaren geleden kregen wij (lees: gratis!) van een parketboer een enorme stapel strokenparket. Na een avondje zagen (de stroken waren er natuurlijk al, er moesten alleen nog stukjes van gemaakt worden) en een paar avonden splinters wegschuren hadden we een krat vol Kapla. Niet precies dezelfde afmetingen, maar toch...

Er is al zoveel mee gebouwd en je kan er zoveel van maken. Regelmatig staat er een kasteel in de kamer of ligt er van platte blokjes een compleet circuit rond de bank. Je kan er mee leren tellen maar ook mooie figuren of je naam proberen te leggen.

Eindeloos bouwen, bijna in trance blokje voor blokje op, naast, of achter elkaar leggen. Goed nadenken hoe het er uiteindelijk uit moet zien. Luid en duidelijk "kijk uit!!" roepen als iemand anders te dichtbij dreigt te komen.

En vooral hopen dat jouw bouwwerk tot in lengte van dagen zal blijven staan om het vol trots te laten zien aan vriendjes en vriendinnetjes.

Zou allemaal kunnen..

Maar misschien moet je dan eerst een iets steviger fort bouwen voor Lizzy, kan zij daarin terwijl jij met een nieuwe gaat beginnen....

 

Droedelen

Ons schoolbord lijkt soms net een berichtenbord, er staat regelmatig van alles op te lezen of te kijken. Zoiets als Twitter of Facebook, maar dan weer niet in de cloud (zo heet dat toch?).

Vaak vind ik er verrassingen van ons Meisje op, prachtige en unieke tekeningen, zoals alleen zij ze kan maken. En tegenwoordig natuurlijk voorzien van tekst, heerlijke lieve woordjes

 in het mooiste handschrift van de wereld.

Op een mooie dag besloot ik om de rollen eens om te draaien. Voorzichtig probeerde ik een klein droedeltje, zoiets als ik op internet altijd heb bewonderd. En voor ik het wist had ik de smaak te pakken! Het begon met een cirkeltje dat uitgroeide tot een bloem

met sierlijke krullen, kleine stipjes en streepjes.

Bijna niet te stoppen was ik, de kinderen waren me echt even kwijt. Meis vroeg vertwijfeld aan haar vader waar ik gebleven was, en dat terwijl ze net langs me heen was gelopen!

Arm kind, toen ben ik maar weer gestopt..

Ballerina's knippen

Het winterweer ligt voorlopig helaas weer achter ons en de hartjes-iglo in onze achtertuin is al bijna weggesmolten. Echt jammer dat we hem nooit af konden maken, er lag sneeuw zat en we mochten, na navraag, ook wel de sneeuw uit de tuin van onze buren gebruiken.

We hebben flink genoten van het ijs en de sneeuw, veel geschaatst en sneeuwballen gegooid. Onze Benjamin heeft tot in de late uurtjes met jongens uit de straat iglo's gebouwd en sleetje gereden. Heerlijk, die rode wangen en glimmende oogjes! De lange rij handschoenen en sjaals op de verwarming, de schaatsen die achter de bank geduldig lagen te wachten, ik zal het ècht missen..

Om even op te warmen, of gewoon omdat ze even niet zoveel zin hadden om alweer in de kou te zijn, was er binnen altijd wel iets leuks te doen. Zo vond ik hier, bij 'Good Ideas For You',  een leuke aanvulling op het bekende kleedjes-knippen. Leuk om te maken en zó simpel, daar houden wij wel van! Op haar blog kun je de ballerina downloaden, het rokje mag je natuurlijk zelf verzinnen.

Mooi hè? Ze hangen nu te pronken bij ons op het raam, een mooie herinnering aan knusse momenten. Zelfs onze Benjamin wilde er ook wel eentje knippen, maar dat mocht ik waarschijnlijk niet verder vertellen, want hé.. ballerina's.. duh?

Tegelijk is het ook fijn om weer vooruit te kijken, naar de lente. De eerste blauwe druifjes zijn bij ons in huis al gesignaleerd, fris groen nog, maar vol verlangen naar warmere dagen. Wel een beetje dubbel gevoel; de winter met zijn sneeuw en ijs en de lente waarin alles weer prachtig groen zal kleuren zijn allebei even mooi en bijzonder. Gelukkig hebben we heel even beide tegelijk gehad..

Kerstster

Toen Oudste nog op de basisschool zat

-en dat is lang geleden: hij zit dit jaar alweer in de examenklas  van het voortgezet onderwijs!- 

heeft hij voor Kerst eens een ster gefiguurzaagd (is dat een woord?).

Heel simpel van een stukje triplex, niet gelakt of zelfs geschuurd.

Basic dus.

Evenzovele jaren vond ik hem ook schitterend,

want alles wat je kind maakt is mooi, toch?

Dit jaar heeft onze jongste op school een sigarendoosje beplakt en belakt met mooie gekleurde papiertjes, decopatching heet dat geloof ik.

Ook weer prachtig natuurlijk.

En heel aanstekelijk, ik wilde graag zelf ook wel iets gaan beplakken, maar wat?

Ik heb Oudste eens heel lief aangekeken en dat hielp: ik kreeg zijn permissie om de ster te mogen beplakken! Na een klein middagje noeste arbeid pronkt er nu een gezamelijk werkje op onze kast, eigenlijk ook weer best bijzonder..

Simpel

Ik ben gek op kralen en via via kwam ik in een winkeltje terecht waar ze Pandorra-achtige armbanden verkochten. Prachtige glaskralen met meestal een bloemetje en wat zilver. Erg mooi en ze passen eigenlijk overal goed bij. Enig nadeel is dat ze wat zwaar zijn aan zo'n zilveren armbandje, je voelt het de hele dag bungelen (als ik stil moet zitten is dat natuurlijk geen probleem, maar dat op zich is voor mij al lastig genoeg..).

Nou zat ik laatst met mijn gebungelde arm een mandje te haken van Zpaghetti-koord en daar was zomaar ineens een briljant plan geboren:

Neem een lange Zpaghetti-draad en rijg daar je mooiste kralen aan. Leg in de uiteinden een platte knoop en wikkel hem om je pols. Past altijd en -belangrijk- bungelt niet!

Hoe simpel kan het zijn..



Lentebloemen

Super, er bloeien ineens narcissen, tulpen, hyacinten en sneeuwklokjes in onze donkere (noordelijke) achtertuin!

Vrolijk Pasen!

Dat is wat ik jullie allemaal wens! En dankzij Karin van De Merle kan ik jullie dat op een bijzondere manier laten zien. Hoe leuk is het om een kaartje te krijgen van een blog-collega!

Alleen al de enveloppe was een feestje op zich: drie meiden die mij vrolijk toelachten vanaf de deurmat. Heel bijzonder, en de binnenkant was ook al goed gekozen: die 'goedemorgen' was erg toepasselijk. En wat een toeval:  turkoois is ook nog eens mijn favoriete kleur, dus dat zat ook al goed. Wat een verwennerij!

En wat een prima voorbeeld voor nòg meer leuke eitjes: dochter en ik pleegden schaamteloos plagiaat lieten ons lekker inspireren door de vrolijke bloemetjes op haar kaart. Eerlijk gezegd was ik zelf nooit op zoiets moois (en eigenlijk heel simpels) gekomen. Zo zie je maar weer: een kaartje, kleine moeite, groot plezier..

Ontzettend bedankt, Karin! Fijne dagen gewenst en tot blogs!

Kerstkaarten

Aan het eind van het jaar komen de feestdagen weer in zicht, en dan worden natuurlijk ook de beste wensen weer verstuurd op kerstkaarten. Nadat ik elk jaar kant-en-klare kaarten heb gekocht, besluit ik toch altijd op het laatste moment om ze zelf te maken, het hoort inmiddels een beetje bij deze tijd van het jaar. Vorig jaar heb ik de kaarten helemaal zelf gemaakt, maar het is zoveel gezelliger om ze samen met de kinderen te maken. Deze kaarten zijn zo simpel en toch zo mooi, in principe kunnen ze alles zelf doen! Je moet natuurlijk wel een  enorm uithoudingsvermogen hebben, bijna honderd kaartjes is best veel.

 

Ik vond dit idee op Crafty Crow, een site boordevol leuke knutselideeën voor elk moment van het jaar. Ik heb onze kinderen eerst een tekening op gewoon papier laten maken met een dikke stift, daarna hebben we de tekening via het licht van het raam op een blanco kaart overgetrokken met wit krijt, dan nog 'even' toveren met waterverf en klaar is de klus.

Nu nog rondbrengen....